Παιδιά και χορός
Μετά από προηγούμενο άρθρο έλαβα αρκετές ερωτήσεις σχετικά με τα παιδιά και τον χορό….
Αν κάνει να χορεύουν τα παιδιά;
Πότε είναι η κατάλληλη ηλικία να ξεκινήσουν χορό;
Γιατί να επιλέξουν τον παραδοσιακό χορό και όχι κάποιο άλλο είδος χορού;
Λοιπόν, στην παραδοσιακή κοινωνία τα παιδία έμπαιναν από πολύ νωρίς στη διαδικασία να μάθουν να χορεύουν. Η ρυθμική καλλιέργεια ξεκινούσε ήδη από την κοιλιά της μάνας. Στα πρώτα του βήματα το παιδί απασχολούνταν με τα «παιχνιδοτράγουδα» που κάποιοι μπορεί να θυμάστε από τους παππούδες και τις γιαγιάδες σας… και μετά «μάθαινε» με την μίμηση από τους «μεγάλους» που χόρευαν στο πανηγύρι.
Σήμερα, ο χορός μαθαίνεται στην αίθουσα διδασκαλίας, από δάσκαλο, όχι στο πανηγύρι και σκοπεύει όχι μόνο στην περιβόητη «διατήρηση της παράδοσης» αλλά στην ψυχική και πνευματική καλλιέργεια του παιδιού. Μην αντιμετωπίζεται το χορό σαν μια παγιωμένη εικόνα που χρειάζεται «διάσωση» αλλά σαν κάτι που ζεί και εξελίσσεται έχοντας πολλά δυναμικά στοιχεία.
Στη σύγχρονη κοινωνία ο χορός αναπτύσσει κινητικές και αντιληπτικές δεξιότητες που βοηθούν στην ολοκληρωμένη ανάπτυξή του παιδιού καθώς και ως ενσώματη πρακτική βοήθα στην κοινωνικοποίηση του παιδιού με την δημιουργία διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ των συμμετεχόντων κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Αναπτύσσει δηλαδή το συναίσθημα «του ανήκειν» σε κάποια ομάδα και μέσα από αυτό την έννοια της συλλογικότητας. Στην παιδική ηλικία ο χορός θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως το μέσο για την ρυθμική καλλιέργεια των παιδιών και όχι ως εμμονικός αυτοσκοπός.
Στην ερώτηση γιατι ελληνικός παραδοσιακός χορός και όχι κάποιο άλλο είδος χορού, δεν θα σας δώσω την προφανή απάντηση που έχετε ακούσει τόσες φορές αλλά σκεφτείτε πόσα πολλά προσφέρει ο χορός, το πιάσιμο από τις παλάμες και η αρμονική συνύπαρξη σε έναν κύκλο
Κλείνοντας, παροτρύνεται όποια παιδία γνωρίζετε να ασχοληθούν με τον παραδοσιακό χορό. Αυτο το ταξίδι που θα τους προσφέρει ο χορός μπορεί να μην έχουν ποτέ την ευκαιρία να το κάνουν στα αλήθεια.
